تبليغاتX
غم انتظار

غم انتظار

اشکهای غريبانه انتظار

او همه دار و ندار من است



او همه دار و ندار من است


به قداست شب سوگند
حال و هواي عجيبي ست
نرم نرمك قدم مي گذارم
به راه سرنوشت....
قاب ميگيرم نور ماه را
و به تصوير ميكشم
چشمك ستاره هاي آسمان شب را
قدم ها يكي پس از ديگري....
شبگرد كوچه هاي دلتنگي شده ام
چقدر زود به زود دلم برايش تنگ مي شود!
سايه وار مي چرخم و مي چرخم....
عابري تنها در ظلمات شب
در فكر بيت بيت بيقراري ام
اما نه....!
تنهاي تنها كه نيستم
او با من است
او كه در ميان واژه هاي دلم
غوغا مي كند
آري! او با من است
و من در به در دنبال او مي گردم
شب را دوست دارم
سكوت سنگينش مرا به او نزديك تر مي كند
شب را دوست دارم
زيرا كه معناي بودنش را
لابه لاي دست خط دلم مي يابم
شب را دوست دارم
ماه را دوست دارم
ستاره ها را عاشقانه تر دوست دارم
زيرا همه پلي هستند تا به او برسم
او را دوست دارم
او را مي پرستم
او را ستايش مي كنم
آخر او همه دار و ندار من است
آري! خدا همه دار و ندار من است

نوشته خودم : فرزانه
در ساعت 2 بامداد 22 ارديبهشت 88


+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1388ساعت 18:57  توسط فرزانه  | 

این روزها....

 

این روزها

این روزها چشمة شعر دلم خشکیده است

دلم ز آسمان و زمین و همگان بٌبریده است

این روزها دلم عجیب هوای بی کسی دارد

گاهواره طفل دلم سودای بی همنفسی دارد

این روزها دلم عجیب حال و هوای مرگ دارد

اما چه فایده؟ مرگ هم با ما سر جنگ دارد

این روزها چشمة شعر دلم خشکیده است

از شما چه پنهان! حس انسان بودنم گندیده است

این روزها غم را به جای غزل طاق می زنم

در دلم خندة مضحک به عشاق می زنم

این روزها ترانه ای در قلبم مچاله می کنم

احساس لطافت را راهی سطل زباله می کنم

این روزها حرف دلم ، سکوت سنگین است

زیباترین لحظه هایم ، یک شعر غمگینست

این روزها زندگی روی دلم سنگینی می کند

تنها ناجی ام خداست که دستگیری می کند

این روزها چهره ام خندان و دلم گریان است

شعرهای در گلو مانده ام همگی پنهان است

این روزها چشمة شعر دلم خشکیده است

آری! دل بی تاب من از زندگی ترسیده است

شعر : خودم

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم فروردین 1388ساعت 16:49  توسط فرزانه  | 

یا مقلب القلوب...

 

 

برآمد باد صبح و بوی نوروز            به کام دوستان و بخت پیروز

مبارک بادت این سال وهمه سال    مبارک بادت این روز وهمه روز

 

اکنون که در آستانه عید نوروز و سال جدید قرار داریم بیائید برای چند لحظه در آغاز سال نو، بدور از تنگ نظری‏ها، خود محوری‏ها، و مادی‏نگری‏ها، به سراغ قرآن و عترت علیهم السلام برویم و در بهار 78 همگام با طبیعت‏به سوی خرمی، سرسبزی، دوستی و امید برگردیم.

مردم ما در قلب سفره هفت‏سین خویش قرآن را جای داده‏اند و به آستان قدس امامان و امامزادگان می‏روند، بیائید در سال نو، حرکت و تلاش را بر مدار قرآن و با معرفت و عشق و اطاعت اهل بیت علیهم السلام بیاغازیم. از خدای کریم و رحیم بخواهیم همه ما را از وارونگی در ادراک، باژگونگی در احساس، زشت دیدن خوبان، پاک دانستن پلیدان، از انحراف در فکر و اندیشه، بیماری جسم و جان و فقر و تهیدستی در زندگی رهایی بخشد.

هشدار زندگی ساز امام علی علیه السلام را بیاد آوریم که فرمود: «آگاه باشید یکی از بلاها «فقر» است و بدتر از فقر« بیماری تن‏» است و از بیماری تن سخت‏تر« بیماری قلب‏» است. آگاه باشید، یکی از نعمت‏ها، گستردگی مال است و برتر از توسعه مالی سلامتی بدن است و برتر از سلامت تن‏« تقوای قلب‏» است. (1)

بیائید نه تنها با زبان که از ژرفای دل دعای تحویل سال را با هم تلاوت کنیم.

یا مقلب القلوب و الابصار

یا مدبر اللیل و النهار

یا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

اللهم آمین

 

منبع مطلب

پی‏نوشتها:

1-نهج البلاغه، فیض الاسلام، حکمت 381.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387ساعت 18:57  توسط فرزانه  | 

 
امتداد مهر