| تبليغات | X |
 |
 |
|
| اشکهای غريبانه عاشق |
|
بي خيال هنوز به ياد غربتت هزار تا شعر تو دلمه اما نمي خوام بگمش جاشون فقط تو قلبمه فكر مي كني كه اين روزا، چرا شدم يه بي خيال؟ آخه مي خوام غم تو رو ، رنگ بزنم، رنگ محال ميخوام ديگه بزرگ بشم از بچگي دست بكشم مي خوام چشامو باز كنم به روياهام خط بكشم دلم مي خواد داد بزنم غصه رو از ياد ببرم وقتي مي پرسن عاشقي؟ بگم نه من مسافرم مسافر شهر غريب، شهري كه اسمي نداره اونجا بشم غرق سكوت، جايي كه دل كم نياره شعر : فرزانه
|
|
+ نوشته شده در
شنبه پنجم مرداد 1387ساعت 1:8 توسط فرزانه |
|
|
جمله هايي از خودم اگر زندگي را زيبا ببيني هيچ غمي نمي تواند ديوار شيشه اي دلت را بشكند و روحت را بيازارد سيب زندگي را گاز بزن و آب حيات و گواراي عاشقي را سر بكش تا به اوج قله هاي سعادت برسي آنگاه پاك شوي و نفس بكشي از هواي آزاد به خدا رسيدن براي رسيدن و عاشق بودن هميشه فرصت هست اما اگر قلبي را شكستي بدان كه شايد هيچگاه فرصتي براي بازگشت نمانده باشد زيبايي عشق در رسيدن به خداست هرگاه در وجود عشقت به خدا رسيدي براي جاودانگي آن عشق ، هيچگاه فراموشش نكن سبز باش اما نه آنقدر سبز كه آبي آسمان را فراموش كني آبي باش اما نه آنقدر آبي كه سرخي گلهاي سرخ عشق را از ياد ببري شيشه اي باش اما نه آنقدر شيشه اي كه با هر نفسي بشكني هميشه به فكر پايان باش اما نه آنقدر كه آغاز را فراموش كني با خودت و تمام دنيا صادق باش حتي اگر دنيا با تو صادق نباشد بيقرار دلي باش كه بيقرارت باشد آشفته حال دلي باش كه آشفته حالت باشد چشم انتظار چشمي باش كه نگرانت باشد عاشق قلبي باش كه هواخواه تو باشد تو را ميان شعرهايم جستجو مي كنم اما درون قلبم مي يابمت فرسنگها را يكي پس از ديگري سپري كن تا به جاده اي برسي كه نور حقيقت آن جاده تو را به آن سوي سرزمين عشق و جاودانگي برساند آنگاه است كه به آرامشي ابدي خواهي رسيد آبي باش مثل آسمان سبز باش مثل سبزه زارها سرخ باش مثل گل سرخ زرد و نوراني باش مثل آفتاب اما سخت باش مثل كوه تا هيچ غمي نتواند سرو قامتت را در هم بشكند هر لحظه و هر اتفاق زندگي تجربه اي است براي ساختن روح و امتحان اراده انسان پس قدر تك تك لحظه هاي زندگي و عمرت را بدان و از فرصت هاي طلائي عمرت حداكثر استفاده را داشته باش از غمها ، شكستها و حوادث تلخ زندگي، پلي بساز براي رسيدن به آرامش و خوشبختي سعي كن هميشه صبور و آرام باشي حتي در برابر سخت ترين ناملايمتي ها ، زيرا داشتن آرامش و صبر ، كليد حل تمامي مشكلات است فرزانه
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه یازدهم تیر 1387ساعت 1:6 توسط فرزانه |
|
|
اين روزها..... اين روزها دلم گرفته هواي دلم ابري و طوفاني ست اما خنده برلب مي زنم تا كس نداند حال و هواي دلم را اين روزها حال عجيبي دارم گاه پريشان و بي حال گاه شاد و پر انرژي زندگي همين است گاهي آفتابي گاهي ابري گاهي شاد گاهي غمگين اين روزها نمي دانم نمي دانم كه مي دانم شايد هم مي دانم اما نمي خواهم بدانم شايد هم هر دو و شايد هيچكدام اين روزها هوا عجيب است دلهاي آدمها عجيب است لحظه ها مبهم است اين روزها دلم مي خواهد بخوانم دلم مي خواهد بنويسم دلم مي خواهد گريه كنم اين روزها مي خواهم اما مانده ام مبهم اين روزها به دنبال دليل مي گردم دليل هاي بي انتهاي ذهنم را گم كردم اين روزها من كه هستم؟ حس عجيبي است و حالي دگرگون اين روزها قلم با دلم ياري نمي كند اين روزها مي خواهم بنويسم آنچه مي خواهم اما نمي دانم چه؟ نمي دانم چرا؟ بي دليل شاد مي شوم بي دليل گريه مي كنم و بي دليل مي خندم به خودم به زندگي به لحظه ها چقدر زيباست اين زندگي شايد شعاري ديگر قلم زدم اما براي من زيباست مي خواهم بدانم حال و روز ديگران را مي خواهم محك بزنم اراده ي درونم را وقتي حادثه اي كوچك. گلبرگ خيالم را قلقك مي دهد انرژي زيستنم دو چندان مي شود و آنگاه كه غمي سنگين را يادآوري مي كنم باز مي خندم به سادگي دلم دلي كه پرواز را بهانه زيستن نهاد اين روزها من چه مي گويم؟ اين روزها من چه مي كنم؟ كسي چه مي داند كه چه خواهد شد؟ كسي از يك ثانيه ديگر خود چه خبر دارد؟ اين روزها من هم عجيب شده ام! اين روزها زندگي هم عجيب شده است اين روزها دوست دارم متحول شوم دوست دارم پوست اندازي كنم از كهنه ي درونم اين روزها زندگي را نمي خواهم اما باز مي مانم باز مي خواهم و باز مي خوانم اين روزها رسم دنيا و رسم روزگار را شناخته ام اين روزها خيلي خونسردم اين روزها فقط و فقط مي خندم اين روزها به زندگي دل نمي بندم اين روزها سخت دلتنگم ولي باز مي خندم و باز مي خندم نوشته خودم
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهارم خرداد 1387ساعت 1:35 توسط فرزانه |
|
|
حســــــــــرت يادمه روزي كه گفتي عزيزم بي تو زندگي قشنگ نيست بخدا اون روز از چشاي تو نفهميدم قراره تنها بمونم تا حالا مني كه با عشق تو زنده بودم حالا بايد اشك ماتم بريزم حسرت ديدن تو تموم نشد حالا بايد تك و تنها بميرم ديگه اين دل ، شوق موندن نداره حس پرواز و سرودن نداره دلي كه شكسته شد خوب مي دوني ديگه حتي حس خوندن نداره ولي با تموم اين خستگيها تا ابد عشق تو توي قلبمه الهي شاد و سلامت بموني اين ديگه تنها كلوم و حرفمه شعر خودم
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387ساعت 1:3 توسط فرزانه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
عشق يعني گريه و احساس پاك
عشق يعني حسرت يك قلب چاك عشق يعني عاشق خدا شدن عشق يعني از هوا جدا شدن ×××××× دوستدار شما فرزانه |
| پیوندهای روزانه |
|
همه چيز درباره زبان انگليسي اس ام اس تو ايران بي تو مي ميرم (غريبه من) آرشیو پیوندهای روزانه |
| آرشیو موضوعی |
|
نگاه فرزانه به زندگی و دنیا حس مبهم بيقراري تنهايي هاي عاشق تك ستاره آسمانم مناسبتهاي مختلف گلایه های دل مطالب مفيد و تاثيرگذار |
|
RSS
|
